Pazar, Mart 08, 2015

Duvar.

İçimde bir yolculuğa çıktım lafı bana çok klişe hem de anlamsız gelirdi. Oysa şu son zamanlarda yaşadığımı en güzel bu sözcükler ifade eder. İçimde bir keşif yolculuğuna çıktım ve gördüklerim beni çok şaşırtıyor. Ama keşfettiklerim öyle şahane doğa manzaraları, dağ tepe filan değil. Daha mütevazı, daha gösterişsiz. Benden başka kimsenin ilgisini çekmez muhtemelen. Bazen sadece düz bir duvar. Düz duvarın nesine şaşırıyorsun, oturup nesini anlatıyorsun dersen, sana nasıl anlatsam.

Buldum. Farz et tek göz bir kulübede yaşıyorsun. Kendini bildin bileli içindesin bu kulübenin. Bir özelliği var bu kulübenin. Bazı duvarları kale duvarı gibi, sapasağlam, içinde öte berinin kralı var, yok yok orada. Sen zaten daha çok kulübenin o zengin tarafını kullanıyorsun. Bir de kulübenin çok sefil bir köşesi var. Orayı hiç sevmiyorsun. Duvarlar paslı tenekelerden, plastik bidonların düz kısımlarından kesilip yapıştırılmış derme çatma ve döküntü. Zaten pek de yanaşmıyorsun o tarafa. Duvarın parçaları bazen düşüyor, uğraştırıyor, durmadan canını sıkıyor, ciddi bir ızdırap. Orada pek eşya da yok. Görmezden gelerek idare ediyorsun. Bir sabah aklın başına geliyor. Diyorsun ki, ben şu kral tarafındaki eşyalara bir bakayım, içinden bulduğum alet ve malzemelerle şuraya artık kendimce doğru dürüst bir duvar çıkayım, kafam da rahat etsin. Var mıdır orada o alet edevat malzeme? Bugüne kadar hiç kendine bu soruyu sormamışsın. Biraz bakınıyorsun. Var. Onca zaman bunu neden düşünemedim diye yanıyorsun. O arada sefil tarafın duvarının parçaları düşmeye devam ediyor. Sen de yerine koymaya uğraşacağına, bırakıyorsun olduğu gibi. Ertesi gün başka bir parça düşüyor. Onu da kaldırmıyorsun. Yavaş yavaş sefil tarafın duvarı aşağı inmeye başlıyor fakat canın sıkılmıyor buna artık. Hepsi kendinden insin diye beklerken, çok şaşırtıcı bir şey oluyor. O sefil duvarda açılan boşluktan bakınca ardında başka bir duvar olduğunu keşfediyorsun. Diğerleri kadar sağlam bir duvar. Aynı malzemeden yapılmış. Senin ellerinle yapabileceğinden bin kat daha sağlam ve hazırda. Sadece arada mesafe var. Başka bir bölme! Aslında kulübe diye yaşadığın yer, bunca zamandır sapasağlam iki göz evmiş. Elindeki malzemelere de gerek kalmıyor, duvar çıkacağım diye uğraşmaya da. Seviniyorsun. Ertesi gün kalkıyorsun yeni bölmenin oraya gidiyorsun sevinçle ve o da ne. Yeni duvarın sağında bir kapı. Kapıyı açınca yeni bir bölme. Kulübe diye bunca zaman gayet de güzel yaşadığın yer aslında ihtiyacından daha büyük ve zengin bir saray. Ve daha da bütün odalarını gezemedin.

İşte böyle blog. İçsel değişim deyip durduğumu sonunda biraz tarif edebildim. Edemem sanıyordum. Kim ne yapsın bunu şimdi bilmiyorum. Sadece anlatmak istedim. Şaşkınım. Çok şaşkın.

Bu arada rating'imi o sitedeki problem puanlarından ölçmekten vazgeçtim. İkinci bir doğru hamlemi daha yanlış sayıp 30 küsur puanımı daha kırdı. Seviyemin ilerlediğinden eminim. Çünkü yedinci seviyede daha ilk hamlelerde ezilirdim, şimdi rahat rahat kafa tutabiliyorum.



11 yorum :

  1. Ben nasil yapicam bu isi?
    Ben de icime donmek istiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir yöntemim olsaydı keşke, paylaşırdım seve seve. El yordamı diyicem.

      Sil
  2. Bayıldım bu benzetmelere tasvirlere, şahane..
    Bana da şunu düşündürdün; kendimizi ne kadar tanıyoruz gerçekten, yani psikolojiyi bir yana at o zaten imkansız da, elimizi, kulağımızı, sırtımızdaki bir noktayı dahi ne kadar tanıyoruz, ne kadar biliyoruz?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmene sevindim, seni düşündürmesine de.
      Senin ne diyeceğini merak ediyordum özellikle :)

      Sil
  3. Kadınlar günün kutlu olsun. Yine çok güzel yazmişsin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah teşekkür ederim. Bu kadınlar günü ile ilgili bugün kadar duyduğum en anlamlı söz "8 Mart Kadınlar Günü , kalan diğer günler erkekler günü" :D

      Sil
  4. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  5. Kesinlikle çok güzel anlatmışsın, keşke herkes bu yolculuğu gerçekleştirebilse ve sonunda bu aydınlığa kavuşabilse...Ne diyeyim, darısı başıma :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler. Fakat herkese gerekli olduğunu sanmıyorum, ve herkeste böyle sonuçlanacağını da sanmıyorum. Çok kişiye özgü bir durum.

      Sil
  6. Çok güzel.. Neden bu kadar geç kalmışım ki.. Anlatımın, daha doğrusu zihninin işleyiş biçimi çok yakın, çok bildik, çok benden ama bir o kadar da özgün ve ütopik. İçsel yolculuğumu, o anımdaki duygu durumumu düşünürken zihnimde siyah bir boşluk canlanır genelde. Bu benzetmeyi canlandırmaya çalışacağım artık. Daha umut verici, güç verici. Teşekkürler...

    YanıtlaSil
  7. Demek eski yazılara döndün. :) Bu yazım benim için özeldir. Sadece bir buçuk sene öncesine ait olduğunu yeni farkediyorum. Çok daha eski sanıyordum. Demek ki dolu dolu yaşanmış. Beğenmene, sana faydalı olmasına çok sevindim. :)

    YanıtlaSil